PRZEBIEG

Warsztat prowadzony jest w formie głębokiej pracy systemowej i energetycznej. W trakcie spotkania:

– Ustawienia systemowe — pozwolą zobaczyć to, co było niewidoczne na co dzień: niewypowiedziane emocje, napięcia rodzinne, stare zobowiązania, które wciąż działają w tle. To często moment, w którym to co ważne wreszcie układa się na swoje miejsce.

– Ćwiczenia w parach, trójkach i czwórkach — proste, ale głębokie, które pomagają poczuć, jak funkcjonujesz w kontakcie z drugim człowiekiem i otworzyć przepływ między Wami, tak aby zobaczyć swoją wewnętrzną prawdę.

– Medytacje z wizualizacją — prowadzone tak, by dotknąć miejsc, które trudno nazwać słowami, która pozwala na świadome spotkanie z Twoim ciałem i uwolnienie dawnych wzorców – bo ciało reaguje szybciej niż umysł. Nie naprawiamy chorób – tworzymy bezpieczną przestrzeń, w której dorosła część może wreszcie zaopiekować się tym co woła o zauważenie od lat. Tu często pojawia się ulga i zaczynasz puszczać emocje trzymane od dawna.

.

Co możesz zyskać?

– głębsze zrozumienie swojej choroby i objawów

– ulgę w ciele, emocjach lub psychice (często już podczas warsztatu)

– nowe spojrzenie na siebie, swoją historię i rodzinę

– poczucie sensu tam, gdzie wcześniej był tylko ból lub bezradność

– pierwszy krok do zdrowienia – na poziomie, na którym choroba naprawdę powstała

Ważne informacje: Nie musisz znać ustawień systemowych, ani mieć doświadczenia. Możesz pracować z własną chorobą lub być reprezentantem – obie role są transformujące. Warsztat nie zastępuje leczenia medycznego, ale może je głęboko wspierać.

.

Podczas warsztatu w polu mogą pojawiać się m.in. takie historie:

Choroby autoimmunologiczne często ujawniają:

– konflikt lojalności wobec rodziny lub konkretnej osoby

– historię, w której nie wolno było być sobą, wyrazić sprzeciwu lub złości

– doświadczenie „muszę zniknąć, żeby ktoś inny mógł przetrwać”

– nieuświadomioną agresję skierowaną do wewnątrz

Ciało atakuje samo siebie, gdy w systemie atak z zewnątrz nie był możliwy.

Choroby nowotworowe : W polu często pojawiają się:

– długotrwałe tłumienie emocji, szczególnie żalu, rozpaczy, bezsilności

– historie utraty (dzieci, partnerów, rodzeństwa), o których nie wolno było mówić

– ciężar „muszę być silna/silny” za wszystkich

– zatrzymany proces żałoby lub głębokiego smutku

Nowotwór bywa wołaniem o zatrzymanie się i zobaczenie bólu, który był za duży, by go unieść.

Choroby serca i układu krążenia często niosą historie:

– zerwanych więzi, niewypowiedzianej miłości, poczucia winy wobec kogoś bliskiego

– konfliktów lojalności pomiędzy „rodziną pochodzenia” a „własnym życiem”

– braku miejsca na uczucia lub konieczności „zamknięcia serca”

Serce w systemie reaguje, gdy miłość była obciążona bólem, stratą lub niemożliwym wyborem.

Choroby układu oddechowego (astma, przewlekły kaszel, duszności) W polu mogą ujawniać się:

– historie strachu o życie (wojna, ucieczka, brak powietrza w sensie dosłownym lub symbolicznym)

– doświadczenie „nie mam prawa oddychać pełną piersią”

– lęk przed zajęciem miejsca w świecie emocjonalne

– duszenie się w relacji lub rodzinie

Oddech często pokazuje, czy w systemie było miejsce na życie.

Choroby skóry (AZS, łuszczyca, wysypki) Skóra bywa nośnikiem historii:

– naruszonych granic (emocjonalnych lub fizycznych) wstydu, odrzucenia, bycia „niechcianym”

– konfliktu bliskości – potrzeby kontaktu i jednocześnie lęku przed nim

– doświadczeń, które „nie mogły być dotknięte ani nazwane”

Skóra pokazuje, jak bezpieczny był kontakt z innymi ludźmi.

Choroby ginekologiczne i hormonalne Często niosą:

– historie kobiet w rodzie: niespełnione macierzyństwo, straty dzieci, przemoc, wstyd

– konflikt między byciem kobietą a lojalnością wobec matki

– poczucie winy związane z przyjemnością, seksualnością, wyborem siebie

– przerwane lub trudne inicjacje kobiecości

Ciało kobiety pamięta to, czego nie mogły przeżyć wcześniejsze pokolenia.

Choroby układu trawiennego, w polu mogą pojawiać się:

– historie „musiałam/musiałem to przełknąć”

– brak zgody na to, co wydarzyło się w dzieciństwie

– doświadczenia głodu – emocjonalnego lub realnego

– trudność w przyjmowaniu życia takim, jakie jest

Układ trawienny pokazuje, co było niestrawne emocjonalnie.

Ważne Każda choroba jest indywidualną historią. To, co ujawnia się w polu, zawsze jest dopasowane do osoby i jej systemu, a nie do diagnozy medycznej. Na warsztacie nie przypisujemy znaczeń „z góry”. Pozwalamy, aby pole samo pokazało, co chce zostać zobaczone.

.